Özlen Yücel Benim Hikayem
İşte metin
Yarabbım, bu şehirde yaşayacağımdan daha çok hayattım. Beni paraya peşkeş çektiler, ve şimdi burada, bir fahişe gibi, her gün para peşinde koşturuyor. İstanbul'un çapkın ruhu, bana çok şey öğretti, ama aynı zamanda çok şey götürdü de. Ben, bir elit orospu, yaptığım işi seviyorum, ama bir o kadar da utandığım.
Besitaş'ta kalıyorum, ve burası gerçekten bir karanlık şehirdir. Her gün, yeni bir müşterim, yeni bir fantezi, yeni bir deneyim. Ama ne yazık ki, bu deneyimler, birçoğunu da yalnızlık içinde geçirmemiştir. Yalnız, soğuk, ve her zaman bir şey peşinde koşuyorum. Ama bu, bana güç veriyor, ve ben, her zaman, en azgın orospu oldum.
Benim hayatım, bir tablo gibi, karanlık, renksiz, ama ihtiyoş. Her gün, aynı şeyleri tekrarlıyorum, ama asla memnun değilim. Paraya, sadece paraya bakıyorum, ve bu, bana bir süre de olsa, bir şey verdi. Ama bu, bir süre de olsa, bir süre de olsa. Benim hayatım, bir sülfürden ibaret.
Buna rağmen, ben, her zaman aynı şeyi istiyorum. Güç, ve paraya, sadece paraya bakmak. Benim hayatım, bir sürtük gibi, her gün, yeni bir şey peşinde koşuyor. Ama bana neyin ne kadar verdiğini bilmiyorum, veya neyin ne kadar götürdüğünü de bilmiyorum. Ben, sadece bir fahişe, sadece bir orospu, sadece bir sürtük.
Karanlık, soğuk, ve yalnızlık, bana güç verdi. Benim hayatım, bir sülfürden ibaret. Güç, ve paraya, sadece paraya bakmak, bana bir süre de olsa, bir şey verdi. Ama bu, bir süre de olsa.
Buna rağmen, ben, her zaman aynı şeyi istiyorum. Güç, ve paraya, sadece paraya bakmak. Benim hayatım, bir sürtük gibi, her gün, yeni bir şey peşinde koşuyor. Ama bana neyin ne kadar verdiğini bilmiyorum, veya neyin ne kadar götürdüğünü de bilmiyorum. Ben, sadece bir fahişe, sadece bir orospu, sadece bir sürtük.
Yarabbım, ben, bir elit orospu, yaptığım işi seviyorum, ama bir o kadar da utandığım. Benim hayatım, bir tablo gibi, karanlık
Profil başına dön